26 Ekim 2010 Salı

ABİLERİMLE BULUŞTUM

 Evet "bahçemdeki herşey" isimli bloğumu çok ihmal ettim. Haklısınız. Nedense elim klavyeye ulaşmıyor. Yazamıyorum. Bu durum çok sevgili blog arkadaşlarımın,  kardeşimin ve abilerimin de dikkatini çekti. Her fırsatta bana "Ne oldu neden yazmıyorsun,  neden bahçenle ilgili resimler yayınlamıyorsun " diye sorular soruyorlar.  Bir cevap veremiyorum.  Nasıl verileceğinide bilmiyorum. Küçük dayım  Selahattin Gencal'ın oğlu Sami abim "Fuat bari yazmıyorsun hiç olmazsa resimler  çek bahçenin, hayvanlarının son  hallerini  görelim" diye ısrar edince,  kendisine "Abicim çok üzgünüm yaklaşık 2 aydır Reis kayıp o nedenle canım hiç istemiyor. Ne  yazmak, ne resim çekmek istemiyorum elim varmıyor"
Evet yanlış okumadınız köpeğimiz Reis kayboldu,  bundan yaklaşık iki ay önceydi havalansın ihtiyaçlarını gidersin diye zincirinden saldığımız Reis bahçenin dışına çıktı ve bir daha gelmedi. Önceleri gelir sandık,  havalar çok sıcaktı hayvanlar kızana gelmişti,  kızan zamanı geçince gelir dedik ama bugüne kadar ne gelen var ne giden.  Gelmemesinden biraz da kendimi şuçluyorum. Çünkü,  zannedersem  Reis de sıcaklardan çok bunalmıştı sürekli zincirini koparıp bahçede serbest dolaşmak istiyordu. Bende  bu durumdan korkuyordum.  Komşularımın çocuklarına zarar verir endişesini taşıyordum. Reisde sürekli zincir koparınca "yeter artık bıktım senden" diyerek ona çok bağırdım. O günün akşamı  gezmesi için saldım,  oda bir fırsatını buldu bahçenin dışına çıkıp çekip gitti bir dahada  gelmedi.  Bu  nedenle çok üzgünüm gitmesine ben sebeb oldum. Reis gelmeden hiç bi şey yazmıyacaktım. Ama Sami abimin ricasını kırmayarak bu yazıyı yazmaya başladım.
Sami abim,  büyük dayımın oğlu Atilla abimide arayarak bizi tepeüstünde bir pideciye götürdü. Bizlere pide ısmarladı,  çok güzeldi ayranla beraber çok güzel yedik içtik. Güzel bir gün geçirdim. Abilerimle gerçekten çok güzel anlaşıyorum. Dayı hala çocukları olmamıza rağmen onları gerçek abi gibi seviyorum. Onlarda sağolsunlar bana abisizlik nedir  hiç anlaştırmadılar,  bana gerçek bir ağabeylik yapıyorlar. Onları çok seviyorum.

Sevgi ve saygılarımla.

3 yorum:

bülbülünyeri dedi ki...

Fuat bey,
Reis için çok üzüldüm. Ama kendinizi suçlamayın. İnsanız elbette yorgunluklarımız, kızgınlıklarımız olacak. Reisin gelmemesinin sizinle bir ilgisi olduğunu sanmıyorum. Onun için böylesine üzülüen birini çok iyi bilir. Hayvanların duyguları bizden daha gelişmiş.
Ailenizle beraber olmanız ne güzel olmuş. Afiyet olsun.

sarkaç dedi ki...

Ben de merakla bahçemdeki herşeyden haber bekliyordum. Şimdi Reis için çok üzüldüm. Ama biliyorsunuz köpekler insanları anlık değerlendirmezler ve geçmişteki güzellikleri asla unutmazlar. Reis'in size kırgın olması mümkün değil. İnşaalah kısa süre içinde döner, siz ona biz de bahçenizden haberlere kavuşuruz.

ŞANSLI dedi ki...

Reis'e çok üzüldüm bende...Biliyorsunuz benimde Şanslım var.O yüzden sizi anlıyorum.Kızmaya hiç gelmiyorlar.Aile kavramı çok önemli...Bir çok kişi bitirdi bunu...Şanslısınız bu yüzden.
Saygılar...

Related Posts with Thumbnails